Beste allemaal, blij weer thuis te zijn. Het was een geweldige reiservaring.
Nu nog lekker nagenieten. Mogelijk hebben jullie als volgers er ook van genoten en is bij sommigen het idee ontstaan om ook ooit een gedeelte van de route te gaan wandelen. Het is aan te bevelen. ( Ook al doe je maar een gedeelte van de "Spaanse route") Nogmaals erg bedankt voor jullie support en reacties. Ten aanzien van de sponsoractie: Diegene die voor Pikaspon iets heeft toegezegd, hartelijk dank. Wie het project nog wil steunen, dat kan, tot eind september blijft deze mogelijkheid. U kunt vrijblijvend een bedrag per kilometer of een vast bedrag overmaken op: Rabobank. Oost Betuwe ten name van Pikaspon, rekeningnummer: 154499587
Wij zijn u erg erkentelijk voor uw bijdrage.

25 July 2010
By on 13:07
Santiago, 21 juli

De laatste dag voordat ze weer thuiskomen. Ze hebben wat gewinkeld, Jaap heeft Davey gebeld (3 jaar vandaag) en zijn de drukte wat uit de weg gegaan. 25 juli a.s. (jubileumjaar St. Jacob) is duidelijk waarneembaar. Wat een toerisme, wat een bombarie… niets voor hen. Het is goed zo. Vannacht slapen de maatjes nog in een 2-persoonsbed, daarna zal het weer -af-kicken zijn….
Terwijl zij uitgelopen zijn, is het wandelstokje in Nederland  sinds gisteren overgenomen door de 2 broers, respect. zwagers, Henk en Hans, die de vierdaagse van Nijmegen lopen.

Degenen die via dit weblog een beetje het wel en wee hebben gevolgd wens ik een inspirerende toekomst toe, met de extra wens dat je datgene wat als verlangen diep in je sluimert op de een of andere wijze vorm geeft. 

Lieve groet van Annemarie, ook namens Cyntia,  die de berichten aanvulde met de info die Bennie aanleverde. 

Schelp

21 July 2010
By on 20:22
de dag er na…

Ja, daar zaten ze gisteren dan op de rots naar een prachtige ondergaande zon te kijken… Wat zouden ze gedacht hebben?
Vanmorgen hebben ze de refugio verlaten en gingen ze met de rugzak weer naar de rots. De laatste echte stapjes gezet (gisteren was het immers zonder rugzak). Ze hebben weer heerlijk kunnen zitten, totdat er een bus met toeristen arriveerde. Ze kochten bijna de souvenirshop leeg en vonden dat ze als pelgrim met nieuwe pelgrimshoed, schelp en staf ook op de rots moesten poseren. Jaap en Bennie hadden het toen wel gehad. Ieder een eigen beleving, pelgrim of kiekjestoerist?
Ze zijn teruggelopen, hebben wat gegeten en nu zijn ze na de busreis terug weer in Santiago, op het zelfde adres. Nog 2 nachtjes in een vreemd bed…

20 July 2010
By on 20:03
92e en LAATSTE loopdag

Finisterre_03 
FINISTERRE: het eindpunt is bereikt, ze kunnen echt niet verder anders krijgen ze natte voeten. Er staat bewust niet einddoel, want het onderweg zijn was het doel. Maar, het feit dat ze xe9n onderweg waren xe9n de tocht uitgelopen hebben, zo'n 2800 km., mag toch wel extra vermeld worden.
Het eindpunt zal ook een beginpunt worden, nl. dat van de tijd na de 'Camino 2010'.
Op het thuisfront emotie, maar zeker ook bij onze mannen. Het is volbracht!
Vandaag hebben ze gewandeld over de paden waar Jacobus ook heeft gewandeld met de leer van Christus. Motto; wie de schoen past, trekke hem aan.

Zo'n 17 km. voor het eindpunt konden ze dit al zien. Toen ze in de plaats aankwamen zochten ze een refugio en liepen vervolgens de laatste 3 km. tot de rots en de zee. Terwijl ik in de zon aan de Waal op een terrasje zat (vierdaagseweek in Nijmegen) kreeg ik een berichtje dat Jaap en Bennie een tijd op de rotspunt hadden gezeten (prachtig om daar te zitten, maar de realiteit: cxe9st fini) ) en nu aan de haven zaten. Misschien kijken ze vanavond nog naar de ondergaande zon, qua weer lijkt het te kunnen. Dat cxe9st fini wordt gezegd met een zekere weemoed, maar ook met een gevoel van tevredenheid en berusting. Maximaal ver van huis komt thuis zeer snel dichtbij.

 

19 July 2010
By on 13:20
91e dag tot Olveirora

Ze hebben vandaag na zox92n 33 k m. Olveirora bereikt, het was vooral aan het eind warm, puffen dusx85. Zowel de plaats van gisteren als vandaag was gepland, er tussenin zijn geen overnachtingsplaatsen. Doordat de refugios nu op dezelfde afstand liggen kom je ook dezelfde groepen mensen tegen. Ze hebben weinig contact, de meeste lopen in een groepje en zijn voornamelijk op elkaar gericht.  

Ze lopen nu in een ander landschap met lage heuvels en regelmatig komen ze windmolens tegen. Het eerste stuk liep door bossen met eucalyptusbomen, deze stonden er ook net voor Santiago.

Niet spectaculair wel mooi zijn de bouwsels in verschillende vorm en grootte op poten, de Hxf3rreos, gebruikt voor het drogen van mais en andere gewassen. Door de betonnen platte schijf aan de onderkant konden muizen er niet in komen.

Horreros   

We waren wat gexebmotioneerd naar elkaar toen we elkaar spraken. Morgen is het bijzonder: de laatste wandeldag. En het is voor hen, maar ook voor thuis, goed zo. Ze hebben er naar toe geleefd en nu het zover is komen de gedachten aan thuis meer naar boven en het verlangen naar elkaar en wat je achterliet. Er komt ook weer behoefte aan andere patronen dan x91langs de weg piesenx92.

Vandaag was ik bij mensen waar we het hadden n.a.v. het wandelen over het kunnen loslaten. Ik gaf toen aan dat zowel vorige keer als nu voor ons telt dat elkaar loslaten juist elkaar x96be-houden inhoudt. Onze (van Jaap en mij)  huwelijksparabel is nog steeds onze leidraad

De parabel van de hand met zand.

Eens was er een jonge vrouw. Op de vooravond van haar huwelijk stond zij bij haar moeder en zij keken samen naar de zon die over het strand onderging in volle zee.

Toen vroeg zij haar moeder: x93Mijn vader houdt van je en is je altijd trouw gebleven.

Wat moet ik doen opdat mijn man mij steeds meer zal beminnenx94 ?

De moeder zweeg en dacht even na. Toen bukte ze zich en vulde elke hand met zand.Zo kwam zij bij haar dochter staan. Zonder verder iets te zeggen knelde zij de vingers van xe9xe9n hand steeds

sterker om het zand.Het zand glipte tussen haar vingers door. Hoe krampachtiger ze haar hand balde, hoe sneller het zand er uitgleed. Toen zij haar hand opende kleefden er nog slechts enkele vochtige korrels aan haar handpalm. Haar andere hand had de moeder open gehouden als een kleine schaal. Daar bleven de zandkorrels liggen. Zij schitterden steeds heerlijker in het licht van de late avondzon.

Ze zei: x93Het grote geheim van de trouw aan de ander ligt in het open geven van jezelf aan de ander, niet het willen hebben van de ander. Want alles wat wij in vrijheid met open handen tegemoet treden, zal met ons zijnx85x94.

 

18 July 2010
By on 19:01
90e dag vertrek uit Santiago

Eergisteren hebben ze om 18 uur de pelgrimsmis, met wierook, bijgewoond.
Gisteren was het een rustige, bijna luie dag voor ze. Ze hebben wel weer mensen ontmoet die ze ook al eerder ontmoet hebben.
Ze hebben ook de reisdocumenten voor de terugreis uitgeprint. Donderdag aan het eind van de middag komen ze aan op Schiphol.

Ze zijn gestart voor de tocht van 80 km. tot FinisterreSantiago-finisterre
Kaap

Ze hadden vandaag goed wandelweer. Het is een rustig gebied, en ook rustig qua wandelaaars. Ze overnachten nu in Negreira, zo'n 25 km. na Santiago

17 July 2010
By on 06:47
88e dag Santiago!

Santiago is bereikt!
De 2800 km zitten erop. Wij blijven hier nog even, en dan 3 dagen door naar Finisterre.
Wij hebben een kaarsje aangestoken voor al diegene die ons gevolgd hebben. Speciaal voor Anja, Annemarie, kinderen, schoonkinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, kennissen en ook voor Liesbeth, Loes, Willie, Wilma, Gradus, Ine, Tanny, familie Cunnen en speciaal voor de familie in Sri Lanka waar de sponsoraktie voor loopt. Om voor hen een huis te bouwen. Daarvoor hebben wij x803000 nodig, wij hopen dat wij dit halen.

De rugzak kan binnenkort af. Maar wij nemen een rugzak vol herinneringen, indrukken, ervaringen en mogelijk levenswijsheid mee terug. Het was een onvergetelijke tocht. Wij wensen dat er veel positiefs uitkomt.

Allen bedankt voor de support. Maar nog meer dank aan het thuisfront die ons in de gelegenheid hebben gesteld om deze tocht te ondernemen!

Ook dank aan mijn wandelmaatje Jaap, voor de mooie momenten en gezellige tijd die wij samen hebben doorgebracht.

Groeten van Bennie

Ook een berichtje van Jaap:
Hoewel Santiago bereikt is om 11.15 u voelt dit anders dan zoals 10 jaar geleden. Niet aleen door de enorme drukte en het bijna gekkenhuis rond de kathedraal, maar het is nu meer een tussenstation, het echte einde is voor hem nu Finisterre. Daar zal in -hopelijk- alle rust de tocht een paar keer in gedachten passeren en de omschakeling naar thuis alvast lichtelijk gaan plaatsvinden.

Vanuit het thuisfront voor onze mannen: we blijven met jullie in gedachten meelopen tot de kaap..

15 July 2010
By on 11:28
87e dag tot Arca O Pina

Arca O Pina, zo'n 18 km. van Santiago! Daar arriveren ze dus morgen.
Na vrijdag rustdag lopen ze dan nog zaterdag de 17e t/m maandag de 19e. ze hebben dan precies van 19 april t/m 19 juli gelopen!

Zoals het nu erop lijkt (er moet nog e.e.a. definitief bevestigd worden) vliegen ze volgende week donderdag terug.

14 July 2010
By on 19:21
86e dag tot Melide

In de plaats Melide overnachten ze in een hal, zo groot als de 'veiling van Geldermalsen'. In de hal staan  schotten en slaapcontainers. Er overnacht een groep van 50 scholieren en er zijn zeker zo'n 300 slaapplaatsen….

Waarom zo druk en zo groot….
De vakantie is hier ook debet aan, maar de grootste oorzaak ligt bij de magische 100 km. grens. Je krijgt je akte als pelgrim als je minimaal de laatste 100 km. van de route hebt gelopen. Daarom dus vanaf gisteren die drukte.
Tot Santiago (aankomst overmorgen) gaat dit zo door, maar daarna (vanaf zaterdag) worden het weer 3 bijzondere dagen tot de kust. Hier zal de zon ondergaan en weer opkomen, zowel figuurlijk naar de hernieuwde start naar het leven thuis en de toekomst, maar ze hopen ook letterlijk dit mee te maken.

Een mooi rustmoment voor de overgang weer naar huis. De maanden vlogen voorbij, maar nu het bijna zover is verlangen we thuis weer naar hen (en v.v. ook). Nu e.e.a. concreter is, kan Cyntia de terugtocht regelen.

13 July 2010
By on 20:50
85e dag tot Ventas de Naron

De vraag is hoe laat de tsunami van vreugdegeluid uit Spanje bij ons is aangekomen. Het was heavy daar, elk moment konden er hartverlammingen verwacht worden. Rinus Michels heeft ooit gezegd: voetbal is emotie. Maar dat geldt dan vooral voor buiten het veld. Blijkbaar was er op een overwinning gerekend, want er werd meteen veel vuurwerk af geschoten. (dat was hier in Nijmegen ook… zelfs nu ze 2e waren werd er geknald, moest blijkbaar op.. of als frustratie…) , Toch wel leuk om daar zo mee te maken. 

Ze zitten nu in Ventas de Naron, een dorp met net zoveel huizen als lettergrepen in de naam. Maar wel twee albergues resp. refugio's met bar en eetmogelijkheden. Naast de deur staat de kilometerpaal met 77, de afstand tot Santiago……
Vanmorgen waren er bijzonder veel mensen op pad, ook veel jongeren en jeugd. Die gaan nu het vakantie is voor de laatste 100 km. Vanaf Portomarin was er nog slechts een enkeling op weg. Het was een mooie dag met aangenaam weer. Ze gaan waarschijnlijk donderdag Santiago al binnen, hebben dan de gehele vrijdag om daar te zijn. Zaterdag dan op pad naar Finisterra. Nog maar een stukje, niet …..

12 July 2010
By on 18:35